Dağ sanıp kendini boşa kurulma,
Yel eser, dağına yaslanamazsın.
Kibir kanadıyla göğe savrulma,
Hakk'ın divanında aklanamazsın.
Makamın, servetin bir gün silinir,
İnsanın aynası ahlak bilinir.
Dil kılıcı değse gönül dilinir,
Kırdığın kalplerle paklanamazsın.
Edep, en değerli miras, satılmaz,
Altınla, gümüşle asla tartılmaz.
Saraylarla kalbe adım atılmaz,
Gönül tahtında hiç taçlanamazsın.
Kusuru örtmeyen kusur büyütür,
İntikamın zehri canı çürütür.
Affetmek insanı Hakk'a yürütür,
Kin ile dünyada boylanamazsın.
Bugün güldüğüne yarın ağlarsın,
Ektiğin ne varsa onu toplarsın.
Vicdan terazinde kendin tartarsın,
Hakikatten kaçıp saklanamazsın.
İnsanlık yolundan sözle geçilmez,
Kararmış yürekte ışık seçilmez.
Sevgi hâlde yaşar, dille biçilmez,
Adamlık giymeden nurlanamazsın.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 11:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!