Acılar Şiiri - Kasım Kobakçı

Geceler boyu kalbim, hasretinle kanıyor,
Bütün hücrelerim de, alev alev yanıyor,
Zihnimin sokakları, hep ismini anıyor,
Gölgeler bile, bu sensiz bedeni sınıyor,
Aklım deliliğini, gözlerinden tanıyor,
Gözlerim kan ağlıyor, yeter ki sen yanıma gel,
Varlığınla hayat ver, bütün şu acıları del.
*
Sensiz geçen her an ben, ruhum ile savaştım,
Gözyaşım ufuklarda, denizlere karıştım,
Göğsümdedir fırtına, dağları bile aştım,
Yalnızlığın ateşinde, bedenimle yarıştım,
Acım o kadar büyük, deryalar gibi taştım,
Ruhum sonsuz boşlukta, yeter ki sen yanıma gel,
Kara bulutları yırt, bütün şu acıları del.
*
Sensizliğin korkusu, bedenime çökerken,
Karanlık ufuklarım, kanlı yaşlar dökerken,
Ayrılık sancıları, can evimi sökerken,
O kanayan yaralar, tüm umudumu bükerken,
Ruhumdaki fırtına, hasretleri çekerken,
Yıkılsın bütün dünya, yeter ki sen yanıma gel,
Zalim mesafeleri, bütün şu acıları del.
*
Acılar içindeyim, bu deli yangın bitmez,
Kurtuluşun yolunu, inan kimseler bilmez,
Yaralıyken yüreğim, zalim kader bize gülmez,
Silinen anılarım, ruhumdan asla gitmez,
Alaca karanlıkta, hiçbir şeye güç yetmez,
Beklemek ölüm gibi, yeter ki sen yanıma gel,
Hasret zincirlerini, bütün şu acıları del.
*
Sensiz geçen zamanlar, bütün neşemi çaldı,
Göğsümde yanan ateş, derin hüzünler saldı,
Kurtuluşu olmayan, sonsuz uçuruma daldı,
Bıraktığın o boşluk, şu ruhumu esir aldı,
Yalnızlığın içinde, sadece acılar kaldı,
Boğulduğum denizde, yeter ki sen yanıma gel,
Dağıt bu karanlığı, bütün şu acıları del.
*
Kader bizi ayırdı, bütün umutlarım yandı,
Hasretin ateşine, bu zavallı can dayandı,
Zihnimin derinliği, sahte sözlere inandı,
Siyah bir gece gibi, zihnim acıya bulandı,
Çekilen dertlerden bak, ruhum zamanla usandı,
Aydınlat ufukları, yeter ki sen yanıma gel,
Siyah zehiri kanat, bütün şu acıları del.
*
Bil ki gecenin koynunda, seni hep çok özlerim,
Karanlık duvarlara, siner bütün o dertlerim,
Sana ulaşmak için, yitip gitti ümitlerim,
Yokluğundan delirdim, durmaz akar şu gözlerim,
Dilden dökülenlerle, tükendi bütün sözlerim,
Acıya meydan oku, yeter ki sen yanıma gel,
Dağları taşları ez, bütün şu acıları del.
*
Hasretle beklemekten, benim her günüm kararmış,
Şehirlerin üstünü, o eski acılar sarmış,
Yılların acısından, hep saçım başım ağarmış,
Yalnızlık rüzgarları, yüce dağları kovarmış,
Bitmeyen ızdıraplar, hiç durmadan hep yalvarmış,
Sensizlik ölüm gibi, yeter ki sen yanıma gel,
Son verip bu hasrete, bütün şu acıları del.