Acı Sevda Şiiri - Halil Kumcu

Aşkın matematiğini soranlar olmuş;
Aşktan sen çıkınca, sonu ölüm.
Öyle hoyratça acır ki yüreğin;
İşin içine kalp girince, çıkılmıyor be gülüm…

Uzun uzun anlatmaya ne hacet?
Senden geriye kalan: acı bir sevda…
Azını çoğunu hesaplayamıyor ki insan;
Hiçbir terazide tartılmıyor gıyabında.

Bir fotoğrafta takılı kaldı gözlerim,
Gülüşün yarım, ben ise eksik…
Senden sonra her şeye geç kaldım;
En çok da kendime dönmek için, üstelik.

Yazmadığım mektuplar sustu içimde,
Adını andıkça başlıyor sancılar…
Ne yapsam, hangi şehre gitsem boş;
Kalbim her yerde sana varır, diyar diyar…

Ve şimdi yalnızım, hem de bildiğin gibi değil…
İçimden taşan bir yangınla yanarak…
Seninle geçen günler ömrümden düşmedi;
Ben, kendimden eksilerek kaldım… yarım yamalak.

📍Şair Notu: Bu şiir, geride yalnızca acı bırakan bir sevdanın izini sürüyor. Sevda dediğimiz şey bazen bir ömür sürmez, ama bir ömrü etkileyebilir. “Acı Bir Sevda”yı yazarken kaybedilenin sadece bir insan değil, aynı zamanda kendine dönüş yolunun da kaybolduğunu hissettim. Kalpte kalan boşluklar kolay dolmuyor; bazı gidişler, yalnızca bir ayrılığı değil, insanın kendisinden kopuşunu da beraberinde getiriyor. Bu dizeler, ne bir serzeniş ne de bir yakarıştır aslında. Daha çok, sessiz bir iç döküş, bir kırık hafıza albümü gibi… Herkesin içinde bir yerlerde eksik kalan bir şey varsa, bu şiir onun sesi olsun istedim.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Aşk, yüreğin hesap edemediği bir matematik, sonuçsa her zaman bilinmez.
•Yarım kalan gülüşler, eksik kalan kalplerin hikâyesidir.
•Sevda, hiçbir terazide tartılamayan bir yük.

14 Temmuz 2023 / Cuma / Ankara