30 Eylül Pazar Şiiri - Halil Kumcu

30 Eylül Pazar,
Elveda hüzün ayım,
Elveda! Git sen de git…
Hep eksiğim ben, hep yarım.

Yapraklarını da al git;
İçime döktüğün, gömdüğün o sarı hüzünleri...
O ben değilim artık, o gördüğün!
Rüzgâra teslim ettim artık kendimi.

Yollar çıkmaz sokak, yollar kördüğüm,
Yağmurların da gelmez oldu üstüme.
Bu kaçıncı gidişin benden,
Bu kaçıncı vuruşun tam yüreğime?

Saymadım, sayamam da zaten;
Yüküm ağır benim, hüküm infaz!
Son gidişin değil bu, biliyorum;
Belki son görüşün…
İster suya yaz adımı, ister toprağa yaz.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Her gidiş, bir yarım kalan hikâyenin son sayfasıdır.
•Eylül, insanın içindeki yarayı takvime bağlayan aydır.
•Yağmur gelmeyince şehir kurur; sen gelmeyince ben.
•Son görüş diye bir şey yok… bazı insanlar hep son kalır.

30 Eylül 2018 / Pazar / Ankara.

30/09/2018