Acı Meclisi
Kabuk tutmamış şehrimin kanayan yaraları,
Merhem olur mu vatan sevdası?
Gün doğsa da güneş doğar mı,
Karanlık bulutların arası?
Sokaklar öksüz, evler yetim kaldı,
Kana susayan düşmanlar vardı.
Neyim var, neyim yok aldı.
Sokaklarda feryatlar,
“Bir yudum su…” diyen yavrular,
“Bu kadar acıya değer mi?” diyenler vardı.
Oracıkta gözlerini yumarlardı,
Toplu bir çukurda
Gömülü bir vatan vardı.
Siyah poşetler,
Onlara mezar oldu.
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu şiir, savaşların geride bıraktığı acılara ve masum insanların yaşadığı kayıplara duyulan sessiz bir öfkenin yansımasıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!