Abdulrızak Kılıç Şiirleri

56

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Abdulrızak Kılıç

yeşil görüyorum beynini
yıldız gözlerini mavi
teni kara
gözleri teninden
daha da kara çocuk
uykusuz görüyorum

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

Düz Yazı

Kır çiçeğinin filizlendiği yer; kıraç, çorak ve verimsiz arazidir. Bakım ve sulama olanağı yoktur gül gibi. Allah’ın rızasına boyun eğmiş, kendi halinde yaz sıcaklığının öldürücü ve kavurucu sıcaklığının gazabına uğramış. Buna rağmen, çaresiz solmaya yüz tutmuş haliyle hala umut ve tevekkül ile bekler. Beklemesine beklemiş amma, unutulan kır çiçeğinin bu arada bedeni kurumuş, yaprakları dökülmüş, boynu bükük bir halde ufak serin bir rüzgâr esintisi bekler. Kır çiçeğinin, umutla beklediği rüzgâr esintisi gelmeyince bedeni cansız kalmış ve ölmüş. Hala da şimşeklerin ardından yağacak yağmur damlacıklarının, yere dökülen tohumlarına can vermesini bekler her şeye rağmen. Yere gömülen zavallı kır çiçeğimin tohumları, bir kısmı karıncalara yem, öbür kısmı da toprağın kuraklığında çürümeye mahkûm kaldı. ensesi kalın cellatların gözleri önünde…!

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

su
güneş
rüzgar.
mezopotamya ovasında
bir bahar günü

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

geldin
tanımladın beni
doğurdun
yepyeni sabahlarla uyandırdın
yeni bir dünyaya hazırladın yurdumu
engin sulara çektin

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

Mirim
pirim
her dem ağzıma gem
yüreğimde deprem
kin kusturdun mirim
olsun istedim benimde

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

Ey! ...
Bu muydun sen
Zalimin yanında gezen
Suçsuzu acımadan ezen ezdiren
Aç sofraları tok sofralara yediren

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

-Anneme-
“sular yurduydu annem
toprak
rüzgarlar
kara bulutlar haritasında bir nurdu annem...”

Devamını Oku
Abdulrızak Kılıç

her şarkıda
hep aynı kırık incinmiş mızrap
kırılgan titrek kelebeğin kanatlarında
bin bende bir seni çırpınan
güneşlerce güneşlere çarpan
bahçelerde goncalar içinde

Devamını Oku