Kimseyi suçlama, kendini bile, olgunlaşırsın,
Faniyiz, kalıcı değil, gün gelir, solgunlaşırsın.
Bize de, hiçbir şey kalıcı değil, neden taşırsın,
Bırak fani zevkleri, malı, şeytan bile şaşırsın.
Davası, sade 'İslama hizmet', olanlar var,
Ya şehit ya gazidir, gizli kahraman onlar.
Yurdumu, hainlere, cahillere eder dar,
Bu millet askerdir, bir şehit olsa bin doğar.
Tarihe bak, şerefli, adil ordu, ordumuz,
'İlla, edep Ya Hu' der, irfan ehli taç eder,
Edep ehli olanlar, hayatı etmez heder.
Şehadeti sevenler, bellidir çekmez keder,
Din için, vatan için ,'Bu can emanettir' der.
Mevlana'nın Şems'i derdi ki,' edep imandır ',
Edepsiz söze, edebiyat demek yalandır.
Sanat; irfan verip, halka faydalı olandır,
Zihinde, ruhta manevi bir ufuk açandır.
Mevlana'nın Şems'i derdi, ' edep aslen imandır ',
Edepsiz söz edebiyat yapmak demek, pek yalandır.
Sanat; irfan yayıp, halka, ilmen faydalı olandır,
Zihinde ve ruhlarda bir manevi ufuk açandır.
Zalim felek harcamıştı, nice şahı, önderleri,
Evlat eğitmek zordur, sürekli bakım ister,
Dili, dini, bilimsel eğitmek takım ister.
Temel hedef kişilik, iyi insan olmaktır,
Dili, dini, insanı sevenin yüzü aktır.
Gençlikten sonra hızla, aylar, gün gibi geçer,
Varsa nasip, cihanda ab-ı hayatı içer.
Hayat, elde olmayan son nefes ile göçer,
Cennet, cehennem için kul ektiğini biçer.
Kemale ermeye, akıl ve kalp gözü gerek,
Aklına dikkat, gönlüne iman özü gerek.
Dikkat, ebedi saadete terktir sefayı,
Gönülde, sade , İlahi Aşkın sözü gerek !
Nefis denen düşmanın, içten yıkan haindir,
Zalim yıllar' diyen güzel, yıllar yılı sevgilimsin,
Değilsen sen zalim, neden çözülemez bir bilimsin !
Kimi zaman sussam da ben, tercümanım, sen dilimsin,
Mavi gözler gülünce hep, benim mutlu her hâlimsin.
Üzülme hiç, üzme, kırma, kırılma bir gün susarsam,
Eskiden, sevgilinin mendili saklanırdı,
Aşıkın gözyaşı ile mendil aklanırdı.
Aşık da maşukunu, kokusundan tanırdı,
Rüyada yüzünü görmeyi, vuslat sanırdı.
Artık, vuslatı rüya sanıp, önemsemezler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!