Gecemdeydi, gündüzüme değdi hicran
Şu ışıltılı masiva da, münzevilik bir umman
Bir yol olsa, gelse dermanlardan bir kâfile
Ruhumun gizine çare olmaz, dermanlar nâfile
Suların ellerimde yandığını gördüm
Ömür payemde, gönülden kördüm
Gecemdeydi gündüzüme değdi hicran
Tüketir canımı, uzaklardan bir can
İçi dışı bir olmak, ne meşâkatli zanaatmış
Kalbini yüzüne, gözüne takıp anda yaşamakmış
Ben durdum mâzide, ötelere heveslendim
Olmayanın hasretinde bi çare kasvetlendim
Bilmem ne zamandan beri düştüm bu ahvâle
Kim neden etti beni, bu hüzne havâle
Gecemdeydi gündüzüme değdi hicran
Hüzün bir kuş oldu, gönlüm ona âşiyan...
Bahçelere Gül değil, baldıranlar yakıştı
Şakıyan bülbüller gitti, kuzgunlar yanaştı
Bir rüzgar ki bu, erguvan çiçekleri döküldü
Sanki bulutlardan yağmurlar söküldü
Bu matem yer etti bende, kalbim kararıyor
Ölümsüzlük sancısı ruhumu kavrıyor
Gecemdeydi gündüzüme değdi hicran
Gönlüme tek çare, İlahi bir ferman...
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 12:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!