Seninle, sensiz daldım yine laf'a
Düştüm hasret örtülü gaf'a
Ben bu adam olmaz halimle
Hiç layık olurmuyum ilahi aff'a...
Ruhumda bir kargaşa,bir buhran,bir düğüm
Aynalar da kaybolmuşluktur gördüğüm
Kalabalık ve ağlamaksız bir ömürdür sürdürdüğüm
Kendimden eksilterek gönüller güldürdüğüm
Masivayla sermayemi ahmakça tükettiğim
Günden güne hatıralar ile kalbimi öldürdüğüm
Eyy burgonya beyleri
Unuttunuz mu düşmana karşı seferi
Düşman yıkımınıza hevesleniyor
Söyleyin mukavemetiniz nerede duruyor
Kılıcınız kırılacakken cesaretiniz mi kırıldı
sana sırrımı saklayan bir iyilik büyüttüm
düz ovalarda
yeşil bahçelerde
kahverengi dallarda
bir bilsen nasıl da güçlüdür
toprağı incitmeden
Gitti yaz, geçti bahar
Kırıldı kilit, kayıp anahtar
Camın ardında binbir hatıra
Dökmek ne zormuş içini,satıra
Kelimeler ve sessizlik
Bu ne uyumlu bir eşsizlik
Unutturamaz en kötü halleri bile kendini bende
İçimden unutmaya karşı bir unutmuşluk var sende
Ne bir söz ne bir dokunuş ne heyecan tende
Uzaktan özlemek asıl değermiş heybemde
Lakin yoktur birbirimize hiç bir fayda
Kökü kirpiklerin olan mor menekşeler uzanır bana
Başka türlü nasıl anlatayım gördüklerimi sana
İşte öyle gözlerin yeşillikte çiçektiler
Her yaprağında bana hüzünlü bir bahar getirdiler
Hasretin yoran gizli hâliyle harfleri diziyorum
Sanki her harfte sana korkuyla uzanıyorum
yorgun akşamlar da uykulara dalarken gözlerin
rüyaların efsunlu anlarında beni hatırla
birer mutluluk elçileri gibi duruyken ellerin
bana heyecanlar yaşat bir kaç satırla
her çiçeğiyle umut saçsa ağaçlar
Sen kendini dar eyleme
Gözü güzele yâr eyleme
Hakikat sunağı dururken
Kendini beşere şâr eyleme
Duymadınmı sen sözü, icazı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!