Şaban Kara Şiirleri - Şair Şaban Kara

Sen kendini dar eyleme
Gözü güzele yâr eyleme
Hakikat sunağı dururken
Kendini beşere şâr eyleme

Duymadınmı sen sözü, icazı

Katılmak istiyorum gölgesine, sesine
Leblerinden çıkan serin nefesine
Bürünürken iyilik için sevgi kefesine
Katılmak istiyorum ömür döngüsüne...

Gecelerde sitareler kadar pak ve duru bir kul
Gözleri ne güzel, elleri bir bulut kadar makul
Yağmurlar taşır, ışıldar, bir gülün göğe düşenidir
Tutamam,tutunamam, el çek der ilahi nükul...

İşte böyle bir gece vakti, gerçeğe söylendim

Süzülüyor bulutlardan ince bir ruh
Evet yine yağmur var kalbim mecruh
Gürültüsünü kaybetti artık sessiz bu güruh
Ötelerden duyuyorum mevsime gülüyorsun
Seni biliyorum, bir anda duruluyorsun...

Öyle bir akşam, yollar umursanmaz
Kalbim heyecanlı ve uslanmaz
Baksa gözlerim kırpılmadan,
Ne ıslanır ne arlanmaz

Öyle bir akşam, gökyüzü yüzünde

Seni hatırlamak için bir güzellik görmeme gerek yok sen tüm güzelliğinle hep hatırımdasın...
Seni görsem yağan yağmurları unutur,yeşillerin daha da koyulaştığını düşünmem
Sen bir çiçekle konuşurken karıştırırım sizi
Senmiydin şu yeşili ve yağmuru üstünde tutan yoksa çiçek mi sen konuşur bilmem
Bakışların kendince ve ormanlıktır türlü özü tutar içinde
Üşürüm,serinlerim,yerim,içerim en çok kendim hissederim

Ah şu pencerelerden içeri gök dolsa
Hatıraların eşiğinden kalbimi alsa
Güzel ve abartısız bir yağmur
Kendini başımdan aşağı salsa
Bir hışımla unutmak beni tutsa
Bir adamın hiçliği bana kalsa...

Sizin evin önünde ki ağaç budandı ya
Ne ağacıydı o, ıhlamur mu?
Gökyüzünde bulutlar telaşlıca uzandı ya
Yağan senmiydin yoksa yağmur mu ?

gözlerin dilimi elma ağacına sarılan üzüm asmaları gibi sardı lâl bıraktı
sonra mevsimler bir anda geçti
üzümler büyüdü sohbahar bize erişti
omuz çukurlarından olma sepete doldurdum yetişen üzümleri
onları türlü pazarlarda sattım

Siyah, simsiyah bir yumak var göğsümde
Yanlışlar ilmek ilmek attılar kendilerini ömrümün örgüsüne
Aldırış etmedim, hevesliydim gözlerine...
Bunca yıl öncesini düşünmedim, unutturuldu mu bana ya Rab!
Unuttun mu kalbim, çocukluğumu, iyiliğin etrafımda koşuşturduğu şen şakrak gökyüzü özlemini...
Evet, bir zamanlar gözlerim gökyüzüne sevdalıydı, bulutlar da bir yağmur işçisiydim