Cevdet Tunç Şiirleri - Şair Cevdet Tunç

1.
İzleniyorum,
Birileri
beni
izliyor.

Biz insanlar
Günde 12 saat
Birbirimize kızarız.
Sonra televizyonu açarız,
Susarız.
Konuşmayız.

Hadi bir şiir yazalım.
Gökyüzünden mi bozalım,
Yer altından mı sızalım?
Belki de sadece
gözlerimizi kapatıp
uzaklara dalmalıyızdır.

yine bir yol
yine bir Ankara
yine bir dönüş
yine bir pişmanlık

Ankara'da bırakıyorum tüm acıları

Yarın
Pek uzakta.
Sabaha var saat yedi,
Devrim, ihtilal, hürriyet!

7.10.25

ölelim, ölelim
yeter ki bi gömülelim
sen, ben, çocuklar
Üsküdar'da
eğlenelim.

Yüzme bilmesem bile
Baktıkça açılasım gelir şu denize
Bir de sana

Şubat 26/Moda

Usta!
Bir vefasız günün rengindeyiz.
Şu bahsettiğin hasret yüreğimde
Atar geceleri yürek yürek.
Kör olası kahpe altmış üç,
Aldı seni ah, bizden aldı.

Kafir sofrasında aş yiyen köpek,
Akıldan mahrum, uslanmayan sıçan,
Dinle, bu sözüm sana, bre dönek,
Kurtulmaz benden ne uçan ne kaçan!

Yürü bakalım hey, yobazın dölü!

Cihana düştüm, eyledim izlemi:
Ana ne, baba ne, açlık ne, süt ne?
Derin sükûta daldırdım başımı:
Kucak ne, sevgi ne, gülüş ne, can ne?

Hayat üç günlükmüş, gelir ölüşler;