Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu huzurla yaşamı hissetmek ne kadar güzel. Vicdani rahatlılıkla insanın başını yastığa koyup rahat bir uyku uyuması dünyanın en güzel nimetlerinden biridir.
Güzel günler görün sevgili dost. Huzur sizden hiç gitmesin.
Sevgilerimle.
Gönlümü kapatmadım, kulak verdim her sese
Geçti ömrüm telâşla böyle nefes nefese
İşte geldim, gidiyorum, selâm olsun herkese
Şimdi sizden helâllik ister Ünal Beşkese
Ünal Beşkese
Yüreğiniz dert görmesin....kaleminiz daim olsun....
Saygımla...
yüreğine sağlık hep varol abi...
şiirden sevgilerle...
Diğer şiirleriniz gibi yine etkileyiciydi.Benden size her şey helal olsun değerli şair.
Kutlarım ve saygılar
Çoğu zaman insan bir boşluğa düşüyor, ölümü düşünüyor işte o zaman kul hakkı hasıl oluyor..
Allah uzun ömürler versin efendim eğer hakkım varsa benden yana helal olsun....
Yüreğinize elem düşmesin sayın Beşkese...
Saygılarımla +10
Üstadım hakkımız kat kat helal olsun.Allah sizlere sağlıklı, uzun ömürler versin. Amin, saygılarımla Şükrü Topallar
Allah mutluluğunuzu daim etsin offff be içim açıldı sevda şiiri bu olması gerek kutluyorum güçlü kaleminizi ellerinize sağlık sefayla okudum ustadım selam ve saygılar.
Okuduğum şiirlerinizden hareketle otobiyografinizi yazabilecek ölçülerde birikimlerim oldu Değerli Üstadım.
Bu dinamik ruhunuzla,bu sinerjinizle daha nice şiirler yazacaksınız/okutacaksınız.
Yaşlanmaya bağlı mı ki o ilenç vargı?
Bir yıl sonra Sizi bugün yeniden selamlamayı düşünüyorum.
Ama şiiriniz yine 'deste başı' olacak ölçülerde nitelikliydi.
Helallik için henüz erken...
Özden selamlarımla.
Yaşamın güzellikleriyle coşmuş duyarlı ve sevgi erbabı yüreğiniz, daha nice güzelliklere imza atacak kadar ruh zenginliğine sahiptir ve bu yürek daha, bizlerin gönlünde sonsuza kadar yaşayacaktır Ünal Bey, sizi seviyor ve sayıyoruz. Gönlünce yaşa ve mutlu ol, tüm güzellikler sizinle olsun!(10on+)
Sevgili üstadım,siz de bu yürek varken daha çok şiirlerinizi okuruz Allah'ın izniyle...Hakkımız geçmişse helal olsun,sizden yana hakkınızı da helal edin lütfen..Şiirinizi ayrık duygular içinde okudum,çok güzel duygu dolu bir çalışmaydı..Yüreğiniz ve kaleminiz daim olsun..sevgimle,saygımla..
Bu şiir ile ilgili 36 tane yorum bulunmakta