Sen üzgünsün diye herkes üzgün mü olacak sanki? Bak dolu mekanlar, çalıyor, çınlıyor davullar, sazlar.
Açsa karnın herkeside aç mı zannediyorsun? Kuruluyor sofralar üç öğün. Bir kuş sütü eksik.
Sanki bir şey söyleyeceksin ve herkes ayacak. Kalkacak millet, seni ayakta alkışlayacak. Yok öyle bir dünya.
Bir şiir yazıyorsun acıdan, herkes okuyor mu acaba?
Okuyanlar bakıyor mu seninle aynı açıdan? Zor.
Bir şey söylüyorsun açıyorsun kalbini, çıkıyor illaki onu da acıtan.
Sen seviyorsun diye herkesi herkeste seni mi sevecek sanki.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta