Zaman geçip giderken bu zulüm cennetinde,
Yine karardı gökyüzü,çekti efkar perdesini.
Sensizlik,bir daha yaktı içimi kül oldu kalbim.
Yokluğunda geçen saniye,saate bedel bu ruh halinde.
Ama boş,çaresiz ve aciz bu yalvarışlar.
Ben akarken zaman,geçerken saat,
Alışırım diye kandırdım kendimi,oyaladım umutlarımı.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta