Zindan Şiiri - Emir Taşova

Kabullendim yalnızlığımı
Hiçbir gövde taşımaz şu başı
Benim kadar talihsiz değilse
Kimse vermez omuz
Değilse zorunlu kelepçeli eli
Lanetliyim ey dostlarım
Gece vakitlerinde düşünmeye
Bir sigara içmeye
Kahvemi soğutmaya
Ve seni düşünmeye
Lanetliyim biliyorum
Tanrının cezasından da kaçamam ya
Öldürsem mi kendimi
Atlasam mı şu korkuluklar üzeri
Düşsem mi güller arasına
Dikenleri batsa mı yüreğime
Ya Tanrı daha büyük lanetle lanetlerse beni
Kaçtığım bu zindandan daha büyüğü de
varsa
Ya benim bu lanete katlanmam
En büyük imansa
Böyle bi imanla nası giderim
Sorumsuz gözlerim
Dalgın bakıyor korkuluklara
Düşünüyorum seni
Her zamanki gibi
İstesen de dokunmam sana
Sevsen de karşılık veremem
Baksan da bakmam gözlerine
Koparsam dalındaki elmayı
Bir garip adem olurum ben de
Kendi lanetimi pay ederim nesillere
En iyisi mi sen gelme
Ben affedeyim ikinizi de
Şu düşünceli başım
Sigaram, soğuk kahvemle
Döneyim zindanıma
Umutsuz ama mağrur bi cesaretle

25.12.2025 00.10