AYŞE
Camımın önüne, kuşlar konacak
Sevdiğim Gece gündüz anacak
Alo demeyinçe, bitti sanacak
Evinden dışarı, çıkmıyor Ayşe
Babam
Bazen adımı unutur, yüzüme bakar uzun,
Gözlerinde tanıdık bir hüzün, yarım bir söz.
Hatıralar dökülür avuçlarından usul usul,
Ben onun kızıyım, o benim hâlâ babam
Babamı Özledim
Kara kızım derdin,şefkatle severdin
Ben baba demeyi, çok mu çok özledim
Kara biberindim, sevgiyle överdin
Ben baba demeyi, çok mu çok özledim.
BAHARA SELAM
Doğada menekşe sümbüller doğar
Vazoya toplanır güzel koklanır
Nisanda yağmurla bereket yağar
Yağmurun suları bolca saklanır
BAHAR GELDİ
Kuş sesiyle baharın, geldiğini bilirim
Ötüşünce dalını bulduğunu bilirim
Güneş ile birlikte pır pır eriyor kalbim
Baharı hisseder
Bahar yağmuruyla toprak mis kokar
Rüzgarı hep ılık tende hisseder
En son cemre düşer suları yakar
Çiçeğe dokunan canda hisseder
Bahar Olur
Lapa lapa gökyüzüm uçuşuyor kar
Harlı ateşte var aşlarım benim
Külleri odunla, şu sobada kar
İşte her dem böyle işlerim benim
Ben Kadınım
erken uyanmayı öğrendi önce.
Çünkü geceler ona kalıyordu,
sabahlar başkalarına.
Eşyalar dar gelirdi üstüne,
yataklar kısa,
Bakasım geldi
Ela gözlü yarin yay gibi kaşı
Söylemez boy posu, aldığı yaşı
Gece gündüz demez, yaptığı işi
Yıldıza sorunca, bakasım geldi
Falcı değilim ben sever kapatır
Günahını bilir yine sapıtır
Anlamam telveyle bakış yapıtır
Bol köpüklü içer gele bak hele
Haruni hocamız öğretti ayak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!