Ayşe Şiiri - Zeynep Saylan

AYŞE

Camımın önüne, kuşlar konacak
Sevdiğim Gece gündüz anacak
Alo demeyinçe, bitti sanacak
Eli bulaşıktan çıkmıyor Ayşe

Mutlu hayatına başın koyunca
İsyankar kalbinde çığlık duyunca
Çıkarmadı sesi yaşam boyunca
Hiç mi hiç kimseyi takmıyor Ayşe

Ne düşünür açep kim bile bilir
Yaşlarım akarken kim sile bilir
Yüzüme yar gibi kim güle bilir
Bahçeye sümbül gül, ekmiyor Ayşe

Ah çok mu çok derti, garibin başı
Hasretle dinmiyor, gözünde yaşı
Sürmeli hilal mi, yay gibi kaşı
Sönen kor ateşleri yakmıyor Ayşe

Zeynep Leyla Mehtap, yok tu farkınız
Olmassa yanında, döndü çarkınız
Orhan gencebayda söyler şarkınız
Hiç bir kimselere bakmıyor Ayşe

Bu hayatta yalnız tatsızım sensiz
Yarimde acaba mutlumu bensiz
Ora bura şura, gezer mi yönsüz
Gelmeyince boyun, bükmüyor Ayşe

Hiç de düşünmedi göz yumacağı
Konu komşudan dua umacağı
Salavatla kırk gün yanar ocağı
Mis kokan gülleri dökmüyor Ayşe

....Zeynep Saylan.....