Kime Ne
Ağlarken gözlerden damla dökülür
Mutsuzluk yaşarım vahla Kime ne
Yüreğim içimde kahır sökülür
Mutsuzluk aşarım ahla kime ne
Akıl hastanesi bodrum katı
Bu bina geceyi değil,
Gecenin unuttuğu karanlığı saklar.
Adımı kapıda bıraktım,
İçeri yalnızca kırılmış sesimle girdim.
AKLIMIN KAPATILDIĞI YER
Kapıyı ben kilitledim.
Sonra anahtarı
beni ben yapan son cümlenin altına sakladım.
Atışma
Şiire ayakları kafiye gerek
Atışmada sözler, lafları kürek
Süslü püslü sözle yediği yürek
Şarkı türkülerle bize saz yolla
Her daim Hayalim, haccın kurası
Selavatlar dua, namaz arası
Canım rasulümü, tesbih sırası
Biriken paramsa, ancak yarısı
Rahleye oturdum ,başladım cüzle
Şimdi Çok Uzaklardasın.
Dönülmeyen yerdesin!
seni arar Yüreğim.
sohbetlerini özlerim
Sesin hala kulağımda,
Gittiğin Günü
Dün gece düşündüm yine
Bir kendimi birde seni
Çırpındı bu yorgun sine
Yâd ettim gittiğin günü
Anlatamadım
Uykumda geceyi, üçe bölüşüm
Sabaha karşıydı, bin kez ölüşüm
Söylemişti sahteydi, o gülüşüm
Sevgimi hiç bir an,anlatamadım.
Annee
Zaman çekip gider ben durduramam
Günlerce aradım durur izlerin
Annem yokluğunu, hiç sürdüremem
Duyamaz olurum, artık sözlerin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!