Annemin Köyü
Gelirim inşallah uzaktı kasaba
Annemin köyünü ben çok özledim
Gidince çekerler beni hesaba
Annemin köyünü ben çok özledim
Uyuttu Beni
Nur yüzlü meleğim hasret kokanım
Çileler içinde büyüttü beni
Gidişiyle yüreğimi yakanım
Niniler söyleyip uyuttu beni
Annem Olaydı
Çeşit çeşit iplik,anneme aldım
Rengarenk ördüğü, örgüye daldım
O renkli yeleğe, hayalle kaldım
Güle güle giyin, yavrum deseydin
Annem
Gökyüzüne çıktı ağıtlarımız
Sanarım hasretle özlemin ağlar
Bitti öğütlerimiz
Yanarım hasretle özlemin ağlar.
Annem Sözüm Kalmadı
Canımdın hasretinle sen dağladın içimi
Yandı yandı yüreyim annem çözüm kalmadı
Rabbim sen koru dedim, dua örter açımı
Yandı yandı yüreyim annem sözüm kalmadı
Aramaktayım
Yanımda yoksun sensiz dardayım
Bulamam iki gözüm zordayım
Yanımda olmsanda yalnız burdayım
Köşe buçak seni aramaktayım
Arkana bakmadan gittin
Adamın kokusu, sindi üstüme,
Uykularım kaçar, uzun gecede.
Rüzgâr uçuşupta, aldı üstüme
Gözleriyle söyler her bir hecede.
Artık (2)
Yazdığım şiirler dertlerle doldu
Kalan acılara darıldım artık
Bu aşkın uğruna yüreğim soldu
Çaresiz kaleme,sarıldım artık
Yazdığım şiiri dinleyen boldu
Acılarım kalpte darıldım artık
Değmezmiş bahçede çiçeğim soldu
Papatya nergisle, karıldım artık
Hasretin içimde, bir kor inanki
Var mı cesaretin yanmaya?
Yana yana kül olmaya.
Cesaretin varmı?
Küllerden yeniden doğmaya.
Sıfırdan var olmaya?
Yeniden dimdik durmaya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!