Herkes gibi değilsin, sen adın farklı, tadın farklı.
Bambaşka bir his uyandırıyor auran,
Sanki ilk defa insan görmüş gibiyim.
Saçlarının uzunluğu, tenime doğru uzanır,
Sensizliği düşünmek zor gelir.
Kalbimin en derinlerindesin, en derinlerinde...
Sürekli reddedilmek, alışamadım hâlâ,
Her "git" sözüyle bir parçam daha kaldı yolda.
Ümitsizce tutunuyorum hayata,
Göğsüme iğneler batıyor, sessizce kanıyorum aslında.
Özü gibidir benim öğretmenim
Zeki ve anlayışlıdır benim öğretmenim
Lakin en hoşu odur benim öğretmenim
Eti kemiğini ayrı severim öğretmenimin
Malum en hakikatlısı odur benim öğretmenim
Senin o büyülü sıcak tuhaflığından aldım,
tenime verdim.
Ruhumu korku kaplarken, ruhum çekilirken,
bütün eski yılların hatrına yaşadım.
Bu hayatın haddi hesabı biter mi?
Diğer dünyada hesaba çekileceğiz elbet...
Aklındakiyle kalıyor insan,
Kalbiyle ölüyor…
İnsafsızca akan gözyaşı perdesinin
Arkasında oyunlara eşlik ediyor.
Şimdi sussam…
Sonsuza dek konuşmasam,
Ağladıkça güçleniyor insan en derininden ,içinde ki kuytu üzüntü köşesinden anlaşılmaya ihtiyaç duyduğu kadar...
Yaşadıklarımız dan ötürü başkaların sorumlu tutmadığımızda,
Kendi içimizde birilerini affettigimizde,
Kinin öfkenin birçok şeyin geçici olduğunu
Kendimizi bir çay gibi demlendirdiğimiz de
Ve herşeyin zamanla oturacağını
Gecenin sessizliğinde
Odayı korku kaplar
Ne gelen var ne giden
Kapının ardında
Bir şeyler saklı
İnsanların kulakları
Sesinin huzuru, ruhuma kadar eşlik etti.
Nasıl bu kadar huzur dolu olabilir insan?
Aşk deyince ilk sen gelirsin aklıma,
Kalbimdeki bütün damarlar,
senin aşk dolu sözlerinle dolu.
Ruhuma ilaç gibi geliyorsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!