Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

En acı günümde ilaç gibisin,
Umudun başısın hüznün dibisin,
Tiryakin olurum bazen hobimsin,
Sevdalımsın benim moral kaynağım.

Karşımda duruşun bile yetiyor,

Encümen toplanıp karar almalı,
Temsilcilik yapan imkan bulmalı,
Şeffaf olunca da millet bilmeli,
Kent konseyi aktif çalışmalıdır.

Ülke çıkarları düşünülmeli,

Sağlığı,serveti hiçe sayarlar,
Tiryaki olanlar koku yayarlar,
İşte de,güçte de kaçar ayarlar,
Hedef çiziliyor umursamazlar.

Bağımlı oldukca esrar, tütüne,

Sevda denizine yüreği kaydır,
Dalgalar üstünden sevgiyi yaydır,
Dudağı öpücük, köpüğe değdir,
Hüzün limanıma umut ol yeter.

Gönül hanemize gelenler olsun,

Ercişten geçiyor merkezi sanki,
Göçüklerle dolu her yer inan ki,
İçinden canlılar çıkacak belki,
Yüzlerce ölü var Van depreminde.

Öğle üzeriydi zaman mucize,

Nasihat,vasiyet yetersiz kaldı,
Duman akışına gözlerim daldı,
Beni zehirledin olanlar oldu,
Hayatın bir hiçse yak bir sigara.

Temizlik erbabı olamıyorsun,

Diyecek kelime bulamıyorum,
Sinirim tepemde duramıyorum,
Seninle hayeller kuramıyorum,
Sözünde durmayan yalancısın sen.

İtibarın söndü aramıyorum,

Çevremi kuşattı adi, sahtekar,
Hırsızlık,haydutluk,yalancılık var,
Kapkaçtan kurtuluş benim için kar,
Yalansız bir dünya aramaktayım.

Söz veren sözünde duramamakta,

Çatlayan topraklar onu arzular,
Ağaçlar yandıkca yürek sızılar,
Fekakete döner bazen yazılar,
Sicim gibi yağan yağmur bereket.

Kıtlık başgösterse kaynamıyor aş,

Enerji sağlığın elden gidiyor,
Ciğeri,gırtlağı tahrip ediyor,
Çevrendeki dostlar nefret güdüyor,
İçtikce ömrünü tüketiyorsun.

Dumanı zapdetmek elbet imkansız,