Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Hastane haneme uzak düşüyor,
İntihap toplamış elim şişiyor,
Hemşire çıbanı yarıp deşiyor,
Yarama merhemdir sağlık ocağı.

Dişimde yıpranmış apze yapıyor,

Kadın kocasına söylemelidir,
Çocuklar gönlünü eğlemelidir,
Hata yapanlara uylamalıdır,
Aile sırrını saklamayınız.

Büyükle,küçükle paylaşmalıyız,

Karamsar dünyadan kurtulmalıyım,
Sabır aleminde tartıl malıyım,
Mutlu bir hayatı sürdürmeliyim,
Sende ki umudu bana da yükle.

Ne güzel, hoş seda sarmış bedeni,

İzinsiz gösteri arttıkça, arttı,
Esnaf mağdur oldu sermaye battı,
Çocuğu çok olan teröre itti,
Kargaşa, kaosa meydan vermeyin.

Yıkanmış beyinler yine sahne de,

Nedense noksandır sevgi, saygılar,
Öfkesi kabarır artar kaygılar,
Çocuğa, eşine şiddet uygular,
Toplumda dışlanır vahşi erkekler.

Makama,mevkiye zarar verirse,

Tarihin izleri senin çevren de,
Böyle şirin şehir yoktur evren de,
Yetmiş milyon insan bağlı devren de,
Türkiye başkenti güzel ANKARA.

Ülkemizin kalbi bura da atar,

Bizlere verilen vücut emanet,
Zararlı maddeyle etme ihanet,
Helali,haramı söyler diyanet,
Vücudu ayakta tutuyor sağlık.

Az ve öz yiyerek çok iyi beslen,

Yaz günü nekadar arzulanıyor,
Sütten ve tozundan hazırlanıyor,
Karışıp kaynaşıp ve buzlanıyor,
Külahlar içinde gelir dondurma.

Sıcaklık yandıkca yandırmaktadır,

Yıllardır çektiğim çileler yeter,
Olgunca durmadın kim olsa atar,
Sınırsız nefretim beynimde yatar,
Arsızlık edip de çıkma karşıma.

Yolumuz ayrıldı senin ki malüm,

Dünyaya gelişin amacı belli,
Yaratılan canlı, insallar dilli,
İltifat sunuyor eli de güllü,
Hayat bir sınavdır,okul da sınav.

Medrese,okullar öğretim yeri,