Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İzinsiz gösteri arttıkça, arttı,
Esnaf mağdur oldu sermaye battı,
Çocuğu çok olan teröre itti,
Kargaşa, kaosa meydan vermeyin.

Yıkanmış beyinler yine sahne de,

Nedense noksandır sevgi, saygılar,
Öfkesi kabarır artar kaygılar,
Çocuğa, eşine şiddet uygular,
Toplumda dışlanır vahşi erkekler.

Makama,mevkiye zarar verirse,

Nefsime yenildim, şeytana uydum,
Seni tanımaktan pişmanlık duydum,
Şuurum bozuldu,noktayı koydum,
Dilinle dikeni batırıyorsun.

Harama alışkın ciğerin,özün,

Her insan hayalde güzel yaşatır,
Ablukaya alır, sevgi kuşatır,
İltifat, duyguyu yazar, boşaltır,
Vuslata ermeden ömür bitiyor.

Gün değil, ay değil, yıllar kovalar,

Yıldızlar,gezegen, venüs uzakta,
Ay tutuluyor,bazen tuzakta,
Rüzgar,hortum,tufan sanki kızakta,
Gökyüzü, bulutla boğuşmaktadır.

Aydınlık,karanlık tamamen zıttır,

Sayılmak,sevilmek ne güzel bir şey,
Tadı damağımda lezzetli her şey,
Huzuru bozmasın uygunsuz şer şey,
Sevda denizinde bayılıyorum.

Yeterince mevcut cilveler, nazlar,

Özünden parçadır söküp atamaz,
Kolları yastıktır onsuz yatamaz,
Emzirir,doyurur aç da tutamaz,
Her anne yavruyu basar bağrına.

Merhamet doludur her bir damarı,

Hayatı toz pembe görüyor isen,
İnancın hakkını veriyor isen,
Kılıktan, kılığa giriyor isen,
Yaşamak güzel de,ölmek çirkin mi? .

Yirmi dört saatin neşe doluysa,

Yalvarır, yakarır eve girerler,
Kira isteyince lafı ürerler,
Kaçmayı düşünür, zaman ayarlar,
Böyle kiracılar düşman başına.

Karı, koca huysuz yaparlar kavga,

Onlarla yarışa çıksan yenersin,
Çevremde pervane gibi dönersin,
Bazende saklanır beni sınarsın,
Çiçekler içinde yoklarım seni.

Yüz, yanağın ay gibi alnın da parlar,