Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Kestirme yol varken dolan mayalım,
Dönerken de dikkat et bulanmayalım,
Hatalı sollama bilenme yelim,
Zaman daralıyor yolu uzatma.

Dostluğun gereği yapılır toka,

Alacak, verecek maaşı belli,
Mütevazi insan, yumuşak dilli,
Peşine takılır zibidi, zilli,
Vitrinlere boyun büker emekli,

Ek işte çalışsa gücü de yetmez,

Neredeysen tez gel gözüm yollarda,
Mutluluk aramam para pullarda,
Merhamet doludur seven kullarda,
Seni beklemekten artık yoruldum.

Sabırın sınırı fazla zorlandı,

Yol yapımın da geçit soyulmuş,
Çukur doldurulmuş,dağlar oyulmuş,
Trafik düzeni şeffaf kurulmuş,
Mobese yakalar bir hata yapma.

Sağından düzgün git kırıp sallama,

Her sabah erkenden gider işine,
Azığını alır ağız,dişine,
Veda öpücüğü sunar eşine,
Her günü karanlık maden işcisi.

Dostları selamlar işe varınca,

Kapalı alan da içmeyin yasak,
Tiryaki savunur bırakın desek,
Yine yakarsınız biz gülümsesek,
Temiz havamızı bozmayın lütfen! .

Veresi olunca katlanmaktadır,

Sevdiğim insanı heran korurum,
Sadık kalıyorsa sırdaş olurum,
Sorunu var ise çözüm bulurum,
Sana zarar vermem kuşkuyu bırak.

Gönülden, yürekten bağlıyım dine,

Yıllardır arayıp sormazdın beni,
Hayırlı işler de görmedim seni,
Rahatca açıkla tüm düşünceni,
Galiba çıkarın, menfaatin var.

En yakın çevrene yapmıştın haset,

Ruhumu okşuyor rengarenk çiçek,
Kainat içinde hakikat, gerçek,
Yaratılan canlı er, geç ölecek,
Gönlümüzde vardır bahar havası.

Ufuktan güneşin doğuşu başka,

Başı,teni açık tahrik saçıyor,
Cilvesi,nazıyla gerdan açıyor,
Madde bağımlısı alkol içiyor,
Çirkinlikle dolmuş arka sokaklar.

Şişenin yanına alınmış meze,