Sana çıkmaz geceler hep karadır
Deli gönlüm yine tutsak, köledir
Adı canan,kanayan bir yaradır
Deli gönlüm yine tutsak, köledir
Bu sensizliğin ilk gecesi.
Bugün, dört duvarla sohbetim,
Anılarda randevum.
Tadı yok yediğim ekmeğin,
İçtiğim suyun.
Gecenin karanlığından daha koyu yalnızlığım,
Her zaman peşinden koşarım sanma
Çağlayan derenin suyu biterse
İstersen adımı bir kere anma,
İşine gelir de, canın isterse...
Ümitsiz sevdadan bıktım usandım
Vefasız sevgili aşk nedir bilmez
Aşk bahçelerinin gülünü dermez
Gözünden okunan sevdayı görmez
Gözler asla yalan söylemez.
Kahverengi,yeşil,siyah ve ela
Kalplere işleyen sancı
Gönüllerde dinmeyen acı
Özlemin hasretin en alası
Ah gurbet,zalım gurbet, körolası!
Altındır yuvası bülbüle
Öyle güzeldi ki, senle bu gece
Hiç bitmesin diye, bir dilek tuttum
Aşk kitabını yazdım hece hece
Kollarında doyasıya uyudum
Nefesini nefesimde hissettim
Gece aldı koynuna yıldızları
Kara örtüyü çekti üzerine
Mehtabı bize bıraktı
Işığında sevişin diye...
Sabah otobüste başlar memurun çilesi
Bir çift ayakkabısı vardır, bir elbisesi
Ne gezer sofrasında eti,butu,nevalesi
Aybaşında yine başlar memurun çilesi
Ev kirası maaşıyla dalga geçer,
Gönül bahçesine girip,
Gonca güller deremedim
Seni doyasıya sevip
Muradıma eremedim.
Aşkımı içime atıp,
Özlemle anardım ben nasıl geçmiş o yıllar
Sevdalı yüreklerden, ateşlerden o korlar
Aşkıyla kucaklarken sevip coşmuş bu kollar
Sevdalı yüreklerden, ateşlerden o korlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!