Zangoç Şiiri - Stephane Mallarme

Stephane Mallarme
12

ŞİİR


23

TAKİPÇİ

Zangoç

Sabahın arınmış, saydam, derin havasına
Yayıyor yine çan, sesini, aydınlık, duru
Okşuyor, lavantalar, kekikler arasına
duasını bırakan küçük bir çocuğu,

Çıkmış üstüne eski bir ipi geren taşın,
Dilinde dua, zangoç, üzgün, mırıldanarak
Dinliyor inişini uzak çınlamaların
Bir kuş geçiyor yanından, ona dokunarak.

Ben arzulu gecenin o adamıyım. Yazık!
Boşa çekiyorum Ülküyü çalan halatı
Bir tutam tüy söylüyor soğuk günahlarımı,

Çok usul geliyor kulağıma sesler artık!
ve bir gün, yorgun, boş yere çekmekten bu ipi
Taşı atıp ucuna asacağım kendimi.

Stephane Mallarme
Kayıt Tarihi : 2.2.2003 00:42:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Kamelya Demir
    Kamelya Demir

    çok usulca anlatılabilirmiş ızdırabı zangoç'un. ..

  • Erol Tüfekçi
    Erol Tüfekçi

    şiir kelimelerin dinidir demiş şair..

TÜM YORUMLAR (2)