Zaman* çok yakınken ölümün kara kollarına,
Beyaz elbisesine bürünür kadın.
Yüzyıllar öncesinde bıraktığı ruhuna kavuştuğu gün,
Yüzyıllara sığmaz yaşamı boyunca,
Bugüne sakladığı tacını takarlar zamanın kutsal başına
Pırlantadan zarif, beyazlar içinde, ölümün kara kollarında yatan kadın,
Son kez derince nefes alır.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta