Günler uçup gidiyor, zaman sanki kuş gibi,
Aylar birer basamak, her yıl bir yokuş gibi.
Hep umutla yaşadık, hayallere kapıldık,
Bir gün aynaya baktık; gerçek soğuk duş gibi.
Çok yolcu gelip geçti dünya denen bu handan,
Kimi candan dert yandı, kimisi de canandan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta