Zalim Devir Şiiri - Kasım Kobakçı

Zalim devir, yalanlarla tuzak kurup halkı soyan,
Gizli yara açtığında, kan revanla canı yıkar.
Gönülleri paramparça eyleyerek, kana doyan,
Fırsatçılar kılıcını, kınlarına hızla takar.
*
Masumların umudunu, vicdansızca kırıp ezen,
Sokaklarda, kabadayı tavırlarla mağrur gezen,
Tehlikeyi hissettiği anlarda, erkenden sezen,
Masallarda uyutarak, cüzdanları boşta sıkar.
*
Gölgelerde pusu kurup, karanlıkta sessiz yatan,
Tezgahını ayarlayıp, yoksullara hayal satan,
Menfaatı niyetine, kaşlarını daim çatan,
Sinsi adımlarla gelip, ceplerini deşip çıkar.
*
Maskesini yüzüne takıp, dostane tatlı gülen,
İnsanların emeğini parçalayıp, hain bölen,
Yüzsüzlükle davranarak, gözyaşını hemen silen,
İnsafsızca darbelerle, masumlara çelme atar.
*
Karanlık sokaklarından, şatafatlı köşke varan,
Fesatlık fikirleriyle, saf aydınlık yurdu saran,
Kalplerdeki inançları, amansızca kırıp yaran,
Mazlumların gözlerinden, kanlı nehir coşup akar.