Zaimli Şiirleri - Şair Zaimli

Ya İnsan,Ya İhsan
Unutma ki,Aşk gözleriyle değil,hayaliyle görür,
Sen görmezsin amma seni Yaradan daim görür
Güzel düşün güzel rüya gör.Gerisi bir karabasan.”
hiç olmak değil ,buydu demek diyeceksin ölüm.
zaimli

Yakarış
Gelemem bu hal ile kapına,elim,yüzüm kapkara,
Veysel Karan-i gibi ağlayarak koyulsam sahralara.
Yüzümü yıkasam Hırka-ı Şerifin yunan suyu ile
Ya Rabbım Perişan Halim,yalvarsam Yunus'un dili ile

yakında,,,,,,,

Gül verenin gül kokusu eksik olmaz evinde
Ben suyun yanması gibi tuzda eridim elimde
ölüm var ölümü bil, bütün kelimelerin altında.
özgür insanlar,gelecek,inanın pek yakında,,,,,,,

Yakma !
Gazabınla bize bakma Allah'ım,Yakma Allah'ım Yakma
Yandık zaten bu alemde uyup kör nefsimizle tekrar yakma
Biz senin kulunuz sensin bizi yaradan,Yandık tekrar yakma
Merhametinle nazar eyle,gazabınla biz kullarına Neolur bakma

Süslenip kandırdın,
kendine bağladın bizi,
Mal mülk evlat servet
makam peşinde koştuk.
Hepsi burada kalacak,
mezarda olmaz harçlık

Yalansın Yalan dünya!
Yalansın Yalan dünya kimler geldi kimler gitti,
Aldın bir bir sevdiklerimizi canımızdan can gitti..
Ağlamaktan galmadı mecalimiz, harap her halimiz
Şehr-i Kabristan kapısı kapanmaz deyme yeter yaralıyız.
Yalansın Yalan dünya kimler geldi kimler gitti,

YALINAYAK
Bütün Umutlar karanlık menzilde
unutulmuş vaatle uyuduk ve uyduk.
Kurudu ağaçlarım,,bir dal bir yaprak
Yürüyoruz tozlu yollarda yalın ayak.
Sadece acının izini bilenler acıyı çeker.

Yalnızlık !
Hasretler kalbe.özlem dile düşermiş.
Rüyada gördüm umudum yeşermiş
Hüzzam makamında şarkılar dinliyorum
Öğrendim ki,İnsan yalnızda yaşarmış

Yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,
Gözlerinde bir bitmez
Bazen sessiz ve kimsesiz
Bazen ölüm gibi sessiz

Öyle muhabbete daldık ki,
Sevdim,Kendimi sende unuttum
Serin sonbahar akşamlarında
Böyle olurum,ellerim terler,
Bari canımı alma dedim,yalvardım
Diğer sevdiklerim beni beklerler