Zafer Şiiri - Eza Ak

Zaferlerle doluydu çevrem,
Savaşmak için yaşardı her zerrem.
Bu fâni dünyada yaşamı manasız bulurdum,
Sonra sana ve senin olan her şeye âşık oldum.

Sesleniyorum Roma'daki gladyatörlere,
Olimpos'taki tanrıların bezmiş kölelerine.
Bu cihana sığmaz olmuşum, alın beni;
Ya beni öldürsünler ya da içimdeki seni.

Brövelerle doluydu göğsüm,
Zaferlerde kan oldu keskin süngüm.
Şimdi çehremi görmez gözüm,
Kanım gibi aksın sensiz özüm.

Cihana nam salmaktı amacım,
Korkmadan, usanmadan savaşacaktım.
Ben doğdum, yaşadım ve gördüm;
Bir tek içimdeki sana harpte yenik düştüm.

Her savaş kanla bitmezmiş,
Savaş sadece etle, bıçakla olmazmış.
"Yiğidim." diyenleri bıçak, süngü kesmezmiş;
Güzelin bir acı sözü, nice yiğitleri bertaraf eylemiş.