Z-9 Şiiri - Zana Delta

Gecede bir sevda tutuştu önce
Alevi yüreğimizi yaktı
Susadık
Dudaklarımız kurudu
Dudaklarımız çatladı sonra
Sevda kokulu bir yel esti
Ardından fırtına geldi
Bizi sevdasız bırakacak diye çok korktuk
Yere kapandık ağladık, çözülebilirdik
Toprağı avuçladık ellerimiz kanadı
Uyandık
Ne gece ne de yel vardı
Tabiat sevda kokuyordu
Biz sevda .. ellerimiz sevda kokuyordu
Yıldızların her biri sevdaydı
O .. yoktu
Geceler gündüzler
Yıllar on yıllar boyu bekledim
Tenimde sevda kokusuyla
Sevda hiç gelmedi
Hiçbir zaman gelmedi
Hiç var olmamış gibi
Yüreğim tenime
Kara ellerime hiç aldırmadı
Bizi sevdasız bırakan oydu
Ardından çırılçıplak bırakıp bizi
Uçup gitti
Korktuk ağladık
Bembeyaz bir gece gibi üşüdük
Sevdanın ve sevdasızlığın mahkûmuyduk
Uyuduk ve uyanmadık
Yüreğimiz çatladı
Dudak gibi toprak gibi
Sevdasızlığın çaresiz olduğunu ilk o gece öğrendik
Günahlarımızdan acılarımızdan demlenip
Şarap içtik
Artık her şeydik
O yine yoktu
Biz bekledik o yine gelmedi