Z-10 Şiiri - Zana Delta

Yaşam firari bir kuş olur
Uçuşur bozkırlara bir boran tadında
Hazana dönüşür nazlı bir bahar tılsımı
Yokluğun kuduran bir dalga gibi büyür
Ve kamçılar yüreğimi
Aheste aheste
Geceler özlemine değil olmayışına dem vurur
Zaman geçmez zemheri baş gösterir
Karabasanlar kol gezer sen yoksun diye
Bir ben bilirim yokluğunun acısını
Bir de ben
Ama senin haberin yok
Senin olmadığın bu sanal alemde
Sema yıldızlarına küser
Nazlı şafak kızıl saçlı güneşe
Yapraklar dalından kopar
Yeşil doğa sarıya çalar
Westana bir hüzün çöker
Ve meçhule yelken açar
Sen yoksun diye
Diyorum ya
Bir ben bilirim sensizliğin acısını
Bir de ben
Başımı yastığa değil
Yastığa başımı koydum
Yüzü koyun döşeğime uzanıp
Kaç gece usul usul gözyaşı döktüm
Bir bahar bekledim
Olmayan umuda senin için ışık yaktım
Yanıldım yanılmıştım ama beklemiştim
Hemde Özlem’le sevgiyle ve seninle
Yüreğim Volkan yüreğim isyan
Ve yoksun diye yüreğim öksüz
Özlemine sarhoşum sana vurgunum
Duygularımda dirhem dirhem eriyorken
Yaşama sıcak bir tebessüm
Senli yarına umut olsun diye
Çünkü seni sevmişim
Sana hiç ihanet etmedim
Senden başkasını sevmedim
Sevdiğimide söylemedim
Çünkü sevmişim seni hem de o biçim
Sana olan sevgimi de bir ben bilirim
Bir de ben