Z-11 Şiiri - Zana Delta

Gece mehtabı doğurmuş
Mehtap ise tatlı aydınlığı
Yıldızlar bir başka parlıyor
Sarhoş gecenin hüzünlü yüzünde
Ve sanki gözlerinden dem almış
Işıl ışıl parlaklığını överek
Adeta beni seyredin
Mutluluk benim sevgi benim
Haykırışlarla der gibi
Kalpte olup dile dökülmeyenim
Rüyalara doğan sanal benim
Benim ben
Gözler haykırır sevgiyi
Asla gizlemez
Alnı açık gökyüzüdür
Bir savaşçıdır roma arenasında
El değmemiş teresadır
Çünkü içsel dünyanın dilidir gözler
Ve ben ki seni nakşediyorum
Hüzün kokan sensiz geceye
Mehtabı seyret benim için
Yıldızlar gözlerimdir
Görmediğin dünyamdır
Dilim çözülmez
Dudaklarım kıpırdamaz
Ama yıldızlar sözcümdür
Her şeyimdir
Sana olan sevgimdir
Yüreğimdeki derin sessizliktir
Hani diyorum ya
Bu geceyi bir başka yaşıyorum
Parlayan yıldızların koynunda
Asuman heybetli
Samanyolu düş gibi
Firari bir uykunun rüyasındayım
Her şey yerli yerinde
Ama sen yine yoksun
Her yerde benimle olduğun
Tıpkı olmadığın gibi
Yaşandığını bil
Mehtaba inat ve hep öyle kal
Nazlı bir bahar tadında