düğümlenip boğazımın orta yerinde,
soluksuz bırakan bir içki misali,
yanarken içten içe,
alımlı alacalı gündüzlerin şakağına dayayıp bıçağı,
ikiye ayırır zaman bundan önce ne yaşandıysa...
avazların yorgun düşüp bir köşeye çekildiği,
yine bir gece, yani bu gece,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta