yar,
Aşk in acittikca yüreğimi , anlıyorum bendeki büyüklüğünü ,ve ne kadar imkansızsa o kadar büyük oluyor Aşk , Kays çöllereden sonra Mecnun , Ferhat dağlara çıkınca Ferhat , Yusuf kör kuyularda Yusuf , Hallaç parça parça olunca Hallaç , Rumi döndükçe Mevlana oldu , şimdi acı ve öfke ile dökülen gözyaşlarıma soruyorum , Şems gibi yanmadikca , Yakup gibi ağlamadikca , Nasuh gibi vazgeçmedikçe Aşkin büyüklüğünü anlatabilir misin ?
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta