Ey Allah'ım!
Dünya gurbetinde çok acı çekti,
Öyle paramparça oldu yüreğim;
Onca kalabalık içinde tekti,
Bir seninle huzur buldu yüreğim..
Şah damarından da daha yakındın,
Mecâzlardan Vedûd ile bakındın,
İmtihân sırrı bu deyip sakındın,
Tecellilerinle güldü yüreğim..
Zü'l-Celâl Ve'l-İkrâm idi bir adın;
Önce çilen geldi sonraysa şadın,
Âşık-ı Sâdık mı? Diye sınadın!
Hasretinden nefse öldü yüreğim..
Gönlüme öğrettin Ledünni İlim,
Seni anlatıyor artık tüm Bilim;
Âciz kalmasa da konuşsa dilim,
Methin karşısında lâldı yüreğim..
Elest'ten beridir yaktı hicrânın,
Teselli kaynağım yalnız Kurân'ın,
Şu Tarsûsî kulun dâim hayrânın,
Hakîki Mahbûb'u bildi yüreğim...
"Adem KAÇAR - 14/02/2026"
Adem KaçarKayıt Tarihi : 14.2.2026 11:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!