Dünyamızı zehir ettin
Boşa bir ömür tükettin
Sen bana kötülük ettin
Ahirette buluşalım
Boşa çiğnedik dünyayı
Bilmem kimin ahı tuttu
Kader onu alıp gitti
Üzerinde otlar bitti
Bu mezarda sevgilim var
Boş akıyor göz yaşlarım
Sanmıyorum hayel rüya
Sen bana evet dedin ya
Bana cennet yalan dünya
Bundan sonrası bahar yaz
Dünyaya yeniden geldim
İster yağmur olsun isterse dolu
Güneş buluta girdikten sonra
İster huri olsun ister melek
Gönül hüsrana düştükten sonra
Ne sevgi isterim nede tatlı söz
Hayel kurdum hayallerim olmadı
Her ağladım bir gün yüzüm gülmedi
İki yakam bir araya gelmedi
Bilesin bunların sebebi sensin
Kurumadı gözlerimin yaşları
Kesildi dünyadan ekmeğim aşım
Gözyaşı dökecek yoktur yoldaşım
Çok erken estide boranın kışın
Bunları da yazın mezar taşıma
Arayan olmadı soran olmadı
Yaradanı görmezmisin
Etrafına bir bak yeter
Yerden suyu kaynatıyor
Anlayana bunlar yeter
Koca dünyayı yaratan
Kimi ağlar kimi güler
Kimi gelir kimi gider
Her can kendi derdin çeker
Bunun adı yalan dünya
Doğduk umutla büyüdük
Sanki bir rüya görmüşüm
Deniz perisi sanmışım
Sönmez ateşe yanmışım
Bekliyorum bu sahilde
Bunca yıllar geçti amma
Buz dağının ötesini
Görmüyorsun göremesin
Kalbimdeki bu acıyı
Bilmiyorsun bilemesin
Gel isbat edeyim sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!