Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SAĞANAK GİBİ
İnsan sevecekse içten sevmeli,
Bir damla değil, sağanak olmalı.
Adını ömrünün nabzına yazıp,
Sevdayı ruhuna işlemeli.

SAĞIR DÜNYA
İçimde kopan çığlıklar bile duyulmaz olur,
Sesim göğe değse, yankı bile darılır.
Ne anlatsam eksik, ne saklasam ağır,
İçimde kopan fırtına bana kalır.

SAHİLE VURULAN DÜŞ
Denizin mavisi vururken kıyıya,
Yanına sessizce sokulmak isterdim.
Omzunda dinlenen yorgun kalbimle,
Bir ömrü sana yaslayıp geçmek isterdim.

SAHİLE VURULDU
Oldum kâhır limanı
Yanaştı kırık düşler bir bir

Göz yaşlarıyla doldu taştı iskele
Kesik kesik vurdu sahile

ŞAİR SUSUNCA
Bir şair susar.
Gökyüzü, bir yıldızını yitirir.
Rüzgâr, bırakır türküsünü.
Akşam, en koyu rengini giyer.

SAKLANAN SESSİZ ÇIĞLIK
İnsan çok özleyince sesi titrer
Suskunluğu da öyle derinleşir
Geceyle dertleşir dost misali
Anlatır yıldızlara bir bir

SAKLI
Gönül bağında açar bir gül vardır,
Kışın koynunda saklı bahar vardır.
Susar dil, yürekte büyür bir söz,
Geceye yol gösteren bir iz vardır.

SAKLI BAHAR
Bağrımda köz, içimde sır vardır,
Gönül bağımda bir gül vardır.
Gece ne kadar inse, ufkumda ışık vardır,
Yolumu yitirsem bile içimde iz vardır.

SAKLI KALSIN
Gönlüme düşeli adını andım,
İnce bir sızıyla içimde kaldın.
Ne dosta açıldım ne sana vardım,
Büyüyen sevdam da saklı kalsın.

SAKLI SEVDA
Gözlerinin derin inadına,
Toprağa gömer gibi saklayacağım içimi,
Filizlenir mi bilmem ama
Adınla yeşerecek her susuşum.