Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DENİZ GÖZLERİN
Ruhun hangi düşlerde,
Hangi uzak akşamda?
Deniz gözlerin değince
Gönlüm uyanır bir anda.

DEDİM Kİ
Sana mecburum anlatamam
Bunu bilemezsin
Sana kıyamam inan
Adını mıh gibi kalbimde tutuyorum

DEĞMEYENLERE
“Üzülme, değmez,” demeyin,
Sözünüz değmesin içime.
Ben değmeyene yanmadım,
Yüreğim değdi, acıdı.

DEĞMEYEN ŞEYLER
Değmiyor bazen uğruna yorulduklarımız,
Bir avuç gölgeye ömür tüketiyoruz.
Gittiğimiz yollar dönüp içimize batıyor,
Kendi kalbimize yabancılaşıyoruz.

DEĞSİN
Bir tek, sesin değsin geceme,
Yıldız bıraksın gözlerin içime.
Gülüşün düşsün sessizce yüzüme,
Ömrüm sığsın tek geceme.

DEHRİN KARARMIŞ ÜLKEM
Ey kubbesi çatlamış adalet sarayları;
Ey kapısında umut soyulan dergâhlar!
Ey duvarlarına “sabır” yazıp
İçeride zulmü büyüten meydanlar!

DELİCE SEN
Gözlerime düşen bir düşle,
Rüyamda sessiz bir gece.
Gecenin koynunda ben,
Sana yürürüm delice.

DENİZ
Acılar denizinde boğulmuşum
Artık işitmem martıların çığlıklarından
Bir de dalgaların sesinden
Dalgalar hergün bir başka atar

DENİZE DÜŞEN SUSKUNLUK
Ey gözlerim,
denizi seyrederken yorulan akşam,
hangi mevsimi saklıyorsun
aynı pencerenin solgun alnında?

DENİZİ GÖRMEK GİBİ
Yorgun yolların ucunda deniz gibisin,
Yorgun gözlerime doğan mavisin.
Gece çekilir, sabah uyanır,
İçimde yeniden doğan umutsun.