Yoruldu deyin.. Şiiri - Mervan Tan

Beni benden sonra sorduklarında
Gencecik fidandı kırıldı deyin
Ardımdan tuzaklar kurduklarında
Nefreti bilmezdi, darıldı deyin..

Yarinden bir haber almadığından
Kederden uykuya dalmadığından
Sevecek kimsesi kalmadığından
Şevkini kaybetti, duruldu deyin..

Kullara aldanıp gönül vermekten
Herkesi saf, temiz, iyi görmekten
Huzuru düşleyip hüzne ermekten
Henüz erken yaşta yoruldu deyin..

Her zaman hasretle yollara bakan
Maziyi andıkça gönlünü yakan
Gülistan bağında hüzünlü şakan
Bir garip bülbüldü, vuruldu deyin..

Dört öğün aşına kattılar zehri
Akmaktan kurudu gözyaşı nehri
Sonunda terketti sevdiği şehri
Yalnızlık iline kuruldu deyin..

Her daim cömertti, yüreği toktu
Kaşları kemandı, kirpiği oktu
Başını koyacak omuzu yoktu
Gidip de toprağa sarıldı deyin..