Bilal Bozkurt Şiirleri - Şair Bilal Bozkurt

Öyleyim işte Sıradan biri Sonradan diri Bilenlerce malum Biraz garip bir deli Bekliyor her an gelecek gibi Ötenin haberi Hep hayali… Haydi Gitmeli.. Bekletmemeli Umulur ki Tebessümle karşılar En Sevgili…(S.A.V)

Oturdu bir gün bir adam Hayal kurdu Sevmiş,sevilmiş Elinde umutları Cebinde kursağı ... Oturdu bir gün bir adam Yalnızdı, sevgiden nasipsiz Sevmiş, sevilmekten emin olamamış Umutları çalınmış Kursağı , alnına çakılmış Ve bir gün bir adam düşündü Yazmalıyım Ölüm gelmeden Kendi şiirimi... Ve bir gün bir adam oturdu Düşündü Kırk dereden getireceği bir suyla Alnına yazılanı silmeyi/silebilmeyi..

Son şiirimi yazmaya saatler kaldı Ufkum daraldı Göğüm buluta hasret artık Dağılmıyor boğazımda düğümlenen kırılmışlık Perçeminden alaşağı edilme umutlarım Yaşamak Bir hoyrat müzmin Kalmışsa ömrümden yarın ilk gün Yüzlerce uçurumdan atlamadıysam….

Ne zaman bir hüzne rast gelsem Bir şiire çarpıyor mısralar Yasaların ve yasakların çağında. Mısraların sonu acı çırpınışlar içinde Geçiyor geçmekte olan Zaman saatlerden, saadetlerden habersiz…

Bir mısra eksildi masadan Küskün, Kırgın, Ve hepten sessiz... Bir şair yoruldu ve yazmayı bıraktı, Öylece kalemi rahatsız etmeden, Kalem süresine hürmeten... Çekildi kendi gecesinin kabuğuna, Hiçbir kağıdı incitmeden, Hiçbir harfe kıymadan.