Ne ahlarım kar eyledi,
Ne feryatlarım duyuldu.
Aldanıp dünya haline,
Cümle aleme uyuldu.
Tüm insanca davranışlar,
Yaranmışlığa yoruldu.
Benim fikrim bana değil,
Yedi kat ele soruldu.
Ceremesini ben çektim,
Üstüne eller kuruldu.
Ne fırtınalar tükendi,
Ne coşkun seller duruldu.
Bende insanım, sabrım var;
Nerdeyse o da son buldu.
Hep ellerin günahını,
Çekmekten gönül yoruldu.
Kayıt Tarihi : 13.10.2009 17:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!