Seni bilmem ama ben buradayım,
İlk kez tanışıp ta buluştuğumuz yer.
Yine çık gel çiçeklerin ardından,
Aynı o gün gibi selamını ver.
Yüzün al al oldu merhaba derken,
Biri dürttü sanki, kalk hemen yer ver.
Rahatsız etmesem ben sizi nolur,
Bir gören olur da belki bir şey der.
Ne gülmüştük sonraları biz buna,
Kim görecek bizi, sonra kim ne der;
Her buluşma öncekinden güzeldi,
Beraberken ne gam vardı ne keder.
Sonra sanki sen kayboldun, sır oldun;
Benim için özlem oldu hep o yer.
Bak seneler geçti, yine burdayım;
Mutlumusun bari, ondan haber ver.
18 Ağustos 2003
Vahit AydemirKayıt Tarihi : 17.5.2010 18:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!