Yörük atı kalkar, yollara düşer,
Geçtikçe bu zaman dertle insan pişer,
Yangınlar içimde kim gelse deşer,
Yar akça kışlaya kar düşmüş gibi.
Bağlamamın teli ince bir sızı,
Sessizce çağırdım ben o avazı,
Gökte parıldayan Ülker Yıldızı,
Karanlık yollara yar olmuş gibi.
Yavaşça çekildim kendi içime,
Bakar dururum ben elin göçüne,
Aklım hiç ermiyor fani suçuna,
Rüzgarın önünde yaprakmış gibi.
Yalansız bir dünya hayali kurdum,
Yorulmuş kalbimi sılaya vurdum,
Ne mekan aradım ne mekan sordum,
Bir tenhaca yurda sığınmış gibi.
Akşamın sefası çöker geceye,
Dökülür duygular hece heceye,
Mektubum varmış o nazlı eceye,
Yarıda kalmış bir kelammış gibi.
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 11.09.2026 23:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!