Hüseyin Çelikten Şiirleri

29

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

bir ihtilal yılında doğdu (1960)
yoksullukla geçen çocukluk yıllarında düş kurmayı öğrendi
gençliğinde düşlerinin peşine düştü
ilk öpüşün coşkusunu tattığında, çağlalık dönemi bitmiş, kart bademlik dönemi çoktan başlamıştı.
yalancı baharlara aldandı
esrik bir ruhla sevimli bir palyaço gibi dolaştı şehrin en kalabalık caddelerinde
kırmızı ışıkta geçti
insanları sızlayan yerinden sevmeye çaba gösterdi
kendi rönasansını hayata geçirmeye karar verdiğinde;
yıllarını boynuna dolanan insafsız bir kemendin düğümü ...

Hüseyin Çelikten

içimizdeki deniz mi çekiliyor
sirkeleşen şarap tadında
yalnızlıkları öpüyor boşluklar
hava kabarcığı gibi
yok oluyor kucakladığımızda
gelmeden gidiyor dostluklar

Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

sabah kalktığında günaydın
hapşırdığında çok yaşa
diyecek biri yoksa
yalnızsın

sabah kalktığında günaydın

Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

Yine nedensiz bir can sıkıntısının girdabında
buharlaşıyorum
Kendime en adaletsiz suçlamalar
En vicdansız günahlar benim
Tutukluyorum benliğimi kör bir hapishaneye
Çarmıha geriyorum kollarımı

Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

Kadınımı iye kemiğimden yaptım
Kendimi çamurdan
Elmayı yediğimde, yemiştim ayvayı
Hatırladığım ilk günahımdı bu benim
Bir bahaneyle hep üstüne yaftaladım,
yaptığım kötülükleri ben şeytandan da şeytanım

Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

1
kırık bir dalın suya
solmuş bir yaprağın toprağa düşüşüydü
yüreğimin, yüreğine değişi


Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

bir şeyler var
bir yerlerde kalmış
bir ırmak gibi coşkuyla
denizlere koşturan

büyümüş bedenimde

Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

1
hiç bir aşk uğramaz oldu kuytularıma
hiç bir aşk yuva yapmaz saçaklarıma
saklı bir kent gibiyim
ne çalan var kapımı
ne düşen bir seyyah yollarıma

Devamını Oku
Hüseyin Çelikten

(Ateşin kızgınlığı değil mi, suları çıkaran gökyüzüne
Öyleyse niye inmez yangınlarımın üzerine)



Bir randevu mu ölüm

Devamını Oku