Yorgun Limanlar Şiiri - Uğur Şemen

Soluklanmak istenen duraklarda
bitmeyen bir telaş karşılar bizi;
durmak, bir suça dönüşür
ve biz, dinlenemeyiz.

Huzur aranan sessizliklerde
zihnin gürültüsü yankılanır içimizde;
susmak, bir yükümlülüğe dönüşür
ve biz, durulamayız.

Bırakılması gereken yüklerde
eski bir alışkanlık tutar elimizi;
vazgeçmek, bir yenilgiye dönüşür
ve biz, bırakamayız.

Hepsi aynı baskıdan beslenir:
yetişme telaşı.
O telaş ki,
insanı kendi hayatının durağında
en yorgun yolcu yapandır.