Gökyüzünün damarları arasında koşturan dumanlı bulutlar
Yarışıyorlar aklımın köprülerinde kah sıkışıp kah patlayan kanla
Ben dermanımı buldum diyorum gözlerim artık istirahatte
Ve kapatmak istiyor perdesini
Kafamı çiçek oyalı yastığa koyduğumda
Boynumun girdapları kireç tutmuş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta