ben kimsesiz sabahların yolcusuyum..
ne bir el nede bir ten ısıtır beni
soğukla başa çıkmayı kendim öğrendim
bir de üşümeyi, herkesin sıcak yatağına uzandığında
ben kimsesiz aşkların yolcusuyum
ne gönül avutur beni ne sevdiğim
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta