Yola Şiiri - Onur Saydam

kainatın doruk noktasında
ömürlerimin içindeki o kutsal anda
hakikatin sezildiği kalbimdeki tan anında
insanları izlerim

hayatları tuzlu deniz rüzgarı eşliğinde
yürümekten ibaret
gökyüzünde sonbahar bulutları
kızaran turuncu ağaçlar

hayat içinde umutları tükenir insanların
ama her yeni nesilde yeniden yeşerir
çünkü hayat devam eder

ve anların sonsuzluğuna giderken
bir çok doğum gördüm ve keder
ve başlangıç basit bir tebessümle başlar

ve anın bile değişmesi gerekir
ve elinde bir demetle bekler
ve bilirim

kalbim hakikati bilse de
insanlar tutunur sadece
o yola